Het is zoals het is …

Stelregel voor het schrijven van een blog … “Maak hem niet te lang”. Dit keer overschrijd ik die regel … beter 1 lange uitweiding dan oeverloze blogs waar jullie ook niet veel mee kunnen.

Ooit zei iemand “als je iets dwars zit moet je het van je af schrijven”. Nu zal diegene niet het “wereld wijde web” bedoeld hebben maar dat was er in die tijd ook nog niet. Een updateje van mijn leven hier kan geen kwaad … denk ik.

Word vervelend wakker vanmorgen maar misschien is dat ook geen wonder als ik kijk in welke rollercoaster ik de afgelopen maand leef.
Waar zal ik beginnen?

Eerst maar de verhuizing. Nog geen flauw idee wanneer mijn nieuwe huis opgeleverd gaat worden. Twee dingen zijn voor mij een zekerheid … mijn huur kunnen opzeggen op een moment dat het verantwoord is en dat het me niet teveel dubbele huur gaat kosten en dat ik mijn borgsom van ruim 600 euro terug krijg.

Maar hoeveel tijd gaat het sauzen van muren kosten en het leggen van een vloer. Hiervoor ben ik anderen dankbaar voor hun hulp maar tevens afhankelijk van dierbare mensen die ook een eigen leven hebben waar ik inbreuk op maak.
Inmiddels kan ik sauzen en ook voldoende mee helpen.
Daarmee hangt wel samen dat ik deze flat volgens de richtlijnen moet opleveren … witte muren en beschadigingen door mij aangebracht wegwerken. Nu heb ik daar part nog deel aan maar omdat ik deze flat in een verkeerde staat geaccepteerd heb moet ik dat toch herstellen.

Inmiddels ook langzamerhand aan het inpakken in dozen die mij door vrienden die nog midden in een verhuizing zitten ter beschikking zijn gesteld. Het begint een chaos te worden. Een heen en weer gesjouw van meubels en dozen om bij muren te kunnen komen die gewit moeten worden.

Als rode draad lopen er dan ook nog wat andere onverkwikkelijkheden door mijn hoofd die ik maar niet uit mijn systeem kan krijgen.
Tussendoor af en toe een wandeling om de stress er uit te lopen want ja … een stressgevoelig mens ben ik.
Zoals in een vorig leven een psycholoog ooit zei “jij schiet al in de stress als je een trein moet halen”. Ja ik maak van peanuts hele hoge bergen. Hoewel ik het tegenwoordig per dag kan bekijken en me mijn zoon zijn standaard zin “het is zoals het is” als lijfspreuk heb eigen gemaakt.

In ieder gevoel zorgen al deze omstandigheden ervoor dat ik langzaam een chronische hoofdpijn ontwikkel die zich 3 weken geleden uit in een vreselijke schedelpijn … dwalend over mijn hoofd alsof iemand heel hard aan mijn haar trekt.
Hoewel ik mijn best doe om niet meteen aan het ergste te denken … dat is moeilijk met steeds meer mensen om mij heen waar kanker bij geconstateerd is of die in een herstellingsproces daarvan zitten … ga ik toch maar googelen en kom uit bij de fysiotherapeut. Gelukkig constateert zij dat ik een soort parelketting aan knopen ter hoogte van mijn haargrens heb waar de pijn door veroorzaakt wordt. Helaas trekt het door naar mijn oren, kaak en keel en werkt paracetamol niet.
Dan maar 3x in de week pijn bij haar lijden.
“Het zal wel even duren want uw hele lichaam is 1 grote knoop”.
Dagelijks mijn oefeningen .. het wordt draagbaar al is de pijn niet weg.

Maar ik hou mijzelf bij elkaar … nu mis ik een maatje, iemand waar je even bij kunt uithuilen, het topje van teveel belasting kwijt kunt, iemand die achter je staat. Maar aangezien die er niet is zal ik het toch alleen moeten doen. Hoewel ik absoluut wil vermelden dat ik hele lieve mensen om mij heen heb die hun oren regelmatig aan mij lenen. Maar … je wilt ook geen zeur worden toch!!!

Oh … en af en toe is er wel een date hoor … de meesten komen niet verder dan een kopje koffie, een enkeling haalt een wandeling, de dierentuin of het openluchtmuseum. Maar zoals zoonlief zegt “Mam, ik zie een patroon”… nou ik ook!
Ik heb vast bindingsangst”. Ik haak af als ik denk, voel, constateer dat ik geclaimd word. Of … is gewoon “De Ware” er nog niet bij!
Ben als de dood mijn vrijheid kwijt te raken maar wil wel geborgenheid … dat heet “van 2 walletjes eten”.
Het boek “” Liefdesbang” verschaft mij veel duidelijkheid.
Maar dit alles terzijde.

Net als ik denk dat ik het systeem en de volgorde van werkzaamheden op de rit heb komt er weer wat aan de orde. De verwarming in het zitgedeelte begeeft het. Na 2 weken duidelijkheid … hij is lek en er moet een nieuwe komen.
“Mevrouw kunt er er voor zorgen dat alles dat voor de verwarming staat weg is anders kunnen wij niet voldoende manoeuvreren met de 3.39 meter”.
Dus … Joost maar weer gevraagd om te helpen sjouwen want dit betreft de tv met alle internet aansluitingen. Hij verwijdert ook meteen alle rails … ik kan weer verder.

Dat ik de controle beter wat los kan laten blijkt als het volgende zich aandient (perfectionist die alles onder controle wil houden) … de verwarming in het eetgedeelte en in de slaapkamer begeven het. Doorsnee temperatuur wordt tussen de 9 en 11 graden. Een totaal verouderd centraal ketelhuis schijn t er de oorzaak van te zijn. Maar waarom nu … nu ik net voor mij verhuizing zit. De wet van Murphy heb ik al tig keer overschreden … daar kan ik het niet meer op gooien! Positief is dat ik niet kouwelijk aangelegd ben en met dubbele fleecekleding kom ik ook dit wel door.
wp1904
Het resultaat is wel dat mijn implantaten … heup en 2 duimen … pijn gaan doen, mijn spierreuma zich in volle aanwezigheid aanbiedt en ik helemaal in de stress schiet.
Spieren werken niet meer mee, kan dus niet tillen, niet sauzen … van pure armoe eindig ik in de stoel voor de tv met Netflix. Dit is niet IK!!!! Ik raak achter op schema.

Dit alles leidt er toe dat ik vanmorgen boos, zenuwachtig, verdrietig en gestrest wakker word. Ondanks dat ik de afgelopen tijd mijn rookgedrag redelijk onder controle heb gekregen lukt me dat niet meer ondanks alles wat ik bedenk om mijzelf te weerhouden van deze vreselijke verslaving.wp1905
Steeds vaker koop ik shag totdat ik vorige week denk aan de woorden van mijn huisarts in Ruinen
“El, je kunt niet vechten op verschillende fronten”.
Ik besluit het stoppen los te laten en voor het eerst sinds tijden rook ik een paar pakjes shag achter en elkaar. Maar na een gezellig bezoek gisteren krijg ik weer puf om mijzelf bij elkaar te rapen en er voor te gaan. De rest van het pakje wordt onder de kraan gehouden en in de vuilniszak gegooid.
Trots op mijzelf … maar dat duurt niet lang.
Vanmorgen om half 8 sta ik bij de benzinepomp om aan mijn verslaving te voldoen.
Gelukkig heb ik de drank afgezworen … hooguit 1 flesje in de week … die gaat dan trouwens wel in zijn geheel op.
Al met al geen gelukkig begin van de dag. Dadelijk naar de fysio en daarna komt er een speciale monteur om eens te kijken wat er nu eigenlijk met mijn verwarming aan de hand is.

Het glas blijft half vol … het is zoals het is, ik laat me er niet onder krijgen, blijf mijzelf moed in praten dat over 3 maanden alles anders is en dat ik volgend jaar in mijn tuin luierend in een relax stoel kan genieten van het leven.
En … het van me afschrijven heeft geholpen … vol enthousiasme richting douche en aankleden en vooral weer met een goed humeur … wel rokend!

4 gedachten over “Het is zoals het is …

Voeg uw reactie toe

  1. Rustig aan (zei de ene stresskip tegen de andere) Misschien dat de shag je wat minder stressig maakt; dat moet dan maar. Want om nou ala niet-roker met een hartaanval van de stress in het ziekenhuis te belanden, lijkt me ook geen goed idee.
    Knuffel!

    Liked by 1 persoon

  2. En ik denk dan verdorie Ellen je doet het zo goed. Kijk eens om je heen al aan het inpakken enz. enz. Schrijf de dingen die je wel gelukt zijn op.
    Nieuw huis wie had dit vorig jaar gedacht. Ik vindt je een sterke vrouw. 😘

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: