Tijdens mijn wandeling over de Duno kom ik een allervriendelijkste meneer met hond tegen. Zijn passie is de geschiedenis van  de Gemeente Renkum met name  de natuur (heb de indruk dat hij er op gemeentelijk niveau wat mee te maken heeft gehad), aanleg van uitloopgebieden e.d. … maar ook het ontstaan van het heuvelachtige gebied in deze gemeente.

Deze dalen zijn door stromend smeltwater ontstaan toen de ijskappen op de Veluwe smolten. Oppervlakte water stortte hier af de stuwwal van de rivier de Rijn in. De Rijn had juist hier voor de gemeente Renkum delen van het zand van de stuwwal weggeslepen, waardoor de steile stuwwal is ontstaan. Wat verderop in Wageningen is er ook wel een stuwwal, maar de hoogte is niet zo groot en veel minder lang.

We raken aan de praat over het klompenpad  De Molenbeek en hij nodigt mij uit voor een wandeling . Weliswaar zo’n 15 km  maar ik laat me niet kennen. Geschiedenis heeft altijd al mijn voorliefde gehad.

Klompenpaden zijn rondwandelingen, gaan zoveel mogelijk over historische tracés en voeren over onverharde paden via boerenland en landgoederen. Met deze wandelroutes hopen Landschap Erfgoed Utrecht en Stichting Landschapsbeheer Gelderland bij te dragen aan de beleefbaarheid van het landschap en de cultuurhistorie.

Markering: Blauwe markering in de vorm van een klomp. De route is in twee richtingen gemarkeerd, zodat u de route zowel links- als rechtsom kunt wandelen

Onverharde paden
Niet geschikt voor kinderwagens of rolstoelen. In geval van regen wordt waterdicht schoeisel aanbevolen.

Honden verboden
Het wandelpad loopt gedeeltelijk over particulier terrein, waar soms vee loopt. Om de dieren niet te verstoren en verspreiding van dierziekten te voorkomen zijn honden vaak verboden. We vragen hiervoor uw begrip.

Vrijdag is het zover. We starten bij het Eethuys De Airborne aan de telefoonweg 2 in Renkum. Via een aangelegd uitloopgebied lopen we naar het officiële klompenpad.

 

Het stelsel van de Renkumse beken bestaat uit drie beken: de Renkumse Molenbeek in de oostelijke dalhelling, de Halveradsbeek of Middelste Beek en de, meest westelijke, de Oliemolenbeek.

De Molenbeek mondt (net als de overige beken) via de uiterwaarden uit in de Neder-Rijn en werd gevoed door een zeer lange bovenloop die helemaal doorliep tot een paar vennen op de Ginkelse Heide. Deze bovenloop komt op een kaart uit 1610 voor als droge bedding en is dus blijkbaar geen groot succes geweest.
Om toch voldoende water in de beek te krijgen, worden later sprengen gegraven.

In de loop der eeuwen verandert het landschap van sprengenbeken met watermolens tot een bloeiende (o.a. papier) industrie, ligt nu een natuurlijk beekdal met hoogteverschillen, beken en natte graslanden. Het is ook regelmatige soppen met de schoenen. Op deze manier is er  een natuurgebied ontstaan van de Veluwe tot aan de uiterwaarden van de Rijn. De cultuurhistorische elementen maken onderdeel uit van de nieuwe natuur en brengen het industrieel erfgoed tot leven.

Het is leuk om  hier met iemand te lopen die van alles vertelt … alleen wil ik geen foto’s maken … soort gevoel van privacy-schending of zo.

Maar … ik heb het laatste gedeelte eerder met Ria gelopen en daar heb ik prachtige foto’s van.

Uiteindelijk ruim 15 kilometers gelopen … lichte spierpijn in bovenbenen, wat stram en stijf maar het was heerlijk.

 

Het illustere plan opgevat om 1e kerstdag in een totaal ander gebied te gaan lopen … maar wel het gebied van mijn roots. Eerst even op bezoek bij mammie en Jan.  En vandaar uit  de pas er in. Zo’n zin in … regencape mee … en we gaan ervoor. Heb geen kaart  en zal dus moeten lopen op gevoel en herinnering.

screenshot_2016-12-24-10-16-501588

Advertenties